basitliğin unutulan hakikati.
basit bir gerçeği anlayamıyorsun: sen basitsin. dünyaya geldiğinde bir ismin yoktu. saf bir varoluştun. karnında düğümlenmeler olmaz, içsel çaresizlikler yaşamaz, kayıp hissine kapılmazdın. değersiz,
doğum.
bu ölü ve suskun maddelerle dolu, ışığını yitirmiş bir evrende, imkânsız bir sapma olarak belirdim: bilinç. karanlık, sıcak ve ıslaktı. yüzüme birden ışık vurdu.
Varoluşun Mührü: Nietzsche’nin Bengi Dönüş Felsefesi Üzerine Bir Deneme
Friedrich Nietzsche’nin felsefi mirası içinde, belki de en sarsıcı, en ağır ve en yanlış anlaşılan düşünce “bengi dönüş”tür. Nietzsche’nin kendisinin “en derin düşüncem” olarak
Caravaggio’nun “Narcissus” Tablosu Üzerine Felsefi Analiz
Narcissus, Yunan mitolojisinde güzelliğiyle herkesin ilgisini çeken genç bir adamdır. Ancak o, kimseye âşık olmaz, kimseyle bağ kurmaz. Tanrılar tarafından cezalandırılır: bir gün su
Dilin Sınırlarında Bir Mantıkçı: Ludwig Wittgenstein’ın Felsefesi
Yirminci yüzyıl felsefesinin en etkili ve aynı zamanda en esrarengiz figürlerinden biri olan Ludwig Wittgenstein, düşünce dünyasında iki büyük ve belirgin dönemle anılır. Genellikle
Max Stirner Felsefesi ve Nietzsche’nin Gölgeleri
19. yüzyıl Alman felsefesi, Hegel’in devasa sisteminin gölgesinde şekillenirken, bu gölgeden sıyrılarak felsefe tarihine adını provokatif ve yıkıcı bir dille yazdıran bir düşünür ortaya
Zihnin Ötesinde: İnançların, Arzuların ve Duyguların Varlığını Reddeden Radikal Felsefe
Her gün kendimiz ve çevremizdeki insanlar hakkında düşünürken kullandığımız temel bir dil vardır. “Ali’nin yağmur yağacağına inandığını“, “Ayşe’nin dondurma istediğini” veya “canımın acıdığını” söyleriz.
Özgür İradeye Sahip Miyiz?
Yazar: Benjamin Libet Çeviren: Düşünen Şey Bu soruya deneysel bir yaklaşımla yaklaştım. Özgürce gönüllü eylemler, eylemden 550 milisaniye önce başlayan belirli bir elektriksel değişimle
Andrey Tarkovsky’nin Felsefesi ve Sinemasındaki Yansımaları
Giriş Andrey Tarkovsky, yalnızca Sovyet sinemasının değil, dünya sinemasının en büyük yönetmenlerinden biri olarak kabul edilir. Onu diğer sanatçılardan ayıran temel özellik, sinemayı yalnızca
Bedenin değil, varoluşun çıplaklığına dair bir anlatı: Naked (1993)
“Naked”ı anlamanın yolu, filmi yalnızca toplumsal çürümenin ya da bireysel yıkımın bir portresi olarak görmekten değil, insanın ontolojik mülksüzlüğünü en çıplak haliyle teşhir eden